Όχι άδικα, στο διάβα των ετών, επιβραβεύτηκε με τον τίτλο του "καλύτερου φίλου του ανθρώπου". Ανατρέχοντας μάλιστα στο παρελθών , η ιστορία αναφέρει αμέτρητες περιπτώσεις βασιλιάδων, στρατιωτικών, πριγκίπων & κατακτητών που είχαν πάντοτε στο πλευρό τους τουλάχιστον ένα ζεύγος σκύλων. Αρχαία Κίνα, Μηδοπερσία, Ασσυρία, Αρχαία Ελλάδα, & τόσοι άλλοι πολιτισμοί παραθέτουν πληθώρα προσώπων που ήταν κυριολεκτικά εξαρτημένοι από τον "έμπιστο τους φίλο". Ίσως μάλιστα αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα, που διέπει τις περισσότερες των ρατσών , να είναι το κυρίαρχο όλων...Αυτό που παρέχει απλόχερα τη δυνατότητα, πέρα από το να "δεθεί" μαζί του, να το αγαπάει: Η εμπιστοσύνη. Ένα στοιχείο που πλέον κινδυνεύει να εξαλειφθεί, ακόμα και ανάμεσα στις ανθρώπινες σχέσεις . Κι όμως, τόσο καταλυτικό και απαραίτητο, για την αμοιβαία ικανοποίηση,την ανιδιοτελή αγάπη, και την αίσθηση πληρότητας και ευφορίας...Σε πάρα πολλές περιπτώσεις μάλιστα, μετά από κάποιο απότομο χωρισμό, εμφάνιση ψυχοσυναισθηματικού τραύματος η και εξαπάτησης, συχνά οι άνθρωποι βρίσκουν καταφύγιο ( η τουλάχιστον έτσι νομίζουν ) στην αγορά κάποιου σκύλου.
Αποτελεί όμως αυτό το ορθό κριτήριο για μία τέτοια κίνηση?
Στο σημείο
αυτό βέβαια είναι ζωτικό να σημειώσουμε πως η κάθε ράτσα είναι προικισμένη με
ταδικά της,ιδιαίτερα &πιθανότατα ξεχωριστά χαρακτηριστικά-που την
διαφοροποιούν από κάθε άλλη.Γι’αυτόν ακριβώς το λόγο μάλιστα,αν ο υποψήφιος
αγοραστής κρίνει πως επιθυμεί ένα σκύλο
συγκεκριμένης ράτσας,είναι υποχρεωμένος (όντας ευσυνείδητος) να πληροφορηθεί τα
πάντα γι’αυτήν προτού προβεί στην αγορά της.Κι αυτό γιατί,πράγματα που είναι
φαινομενικά ξεκάθαρα &πλήρως κατανοητά,μπορεί ν’αποτελέσουν πολύ μεγάλη
παγίδα!Ας εξετάσουμε για παράδειγμα την ράτσα των “bull-terrier” &κάποιες συνήθειες των εν λόγω ζώων...Φαινομενικά
μέν αθώες-επί της ουσίας όμως άκρως επικίνδυνες:όταν ένα “bull-terrier” περιστοιχίζεται από ξένα άτομα ή από άλλα
ζωντανά,γυρίζει απαξιωτικά το κεφάλι του προς άλλη κατεύθυνση,κοιτάζοντας
«λοξά» &ξεκινά να χασμουριέται.Ολοένα &εντονότερα...Κάτι τέτοιο,στα
μάτια του οποιουδήτε ανυποψίαστου,φαντάζει σαν ένδειξη κόπωσης ή
&υπνηλίας.Στην πραγματικότητα όμως,το συγκεκριμένο σκυλί κάνει εκείνη την
στιγμή επίδειξη της γνάθου του,προειδοποιώντας όλους τους ξένους γύρω του πως η
παρουσία τους είναι απλά ανεπιθύμητη!!!&πως άν αποπειραθούν να
επιβληθούν,είτε στο ίδιο είτε στον ιδιοκτήτη του,θα βιώσουν περίτρανα την
δύναμη των μοχθηρών,πανίσχυρων σαγονιών του (1250 kg)!!!Για την ακρίβεια,η συγκεκριμένη
ράτσα σκύλων &αυτή των “pit-bull” (δύναμη γνάθου 1500kg) αποτελούν τα δύο από τα
τρία πλάσματα του ζωικού βασιλείου που διαθέτουν το χάρισμα του «ψαλλιδωτού
δαγκώματος» (υ.γ.το τρίτο είναι το «puma»)-καταλλαμβάνοντας με κάθε τους δάγκωμα διπλάσια επιφάνεια
σάρκας από το προσεχές τους θύμα...Συνεπώς,γίνεται πλέον προφανές πως οι
προαναφερθείσες ράτσες σκύλων απαιτούν ειδική μεταχείριση (απαγορεύεται να
κυκλοφορούν ελεύθερα,επιβάλλεται η χρήση στηθόλουρου-μέγιστου μεγέθους 1,5m κ.α.)
&σαφέστατα υποχρεωτική εκπαίδευση.
Ας
επανέλθουμε όμως στο θεμελιώδες ερώτημά
μας-είναι δηλαδή ορθολογική η απόφαση αγοράς ενός σκύλου ώς υποκατάστατο μιας
ανθρώπινης παρουσίας?Η απάντηση λοιπόν είναι ξεκάθαρα ΌΧΙ!!!Οι σημαντικότεροι
λόγοι είναι οι εξής:1)άπαξ &βρεθεί,αργά ή γρήγορα,ο αντικαταστάτης του
(της) πρώην,το ζωντανό θα παραμεληθεί,θα εισπράξει πιθανότατα άδικη,βίαιη
κακομεταχείριση &εν κατακλείδι,θα πεταχτεί αδέσποτο στον δρόμο...2)Στην
περίπτωση που ο αγοραστής διοχετεύσει κατ’αποκλειστικότητα την αγάπη,την
φροντίδα,το ενδιαφέρον &την στοργή του προς το σκυλί,θ’αναπτυχθεί μια
μεταξύ τους σχέση κάθε άλλο παρά υγιής...
Άλλοι επιπρόσθετοι
παράγοντες που επηρεάζουν την αγορά ενός σκύλου είναι η ανάγκη για αίσθηση
ασφάλειας,η φύλαξη κάποιου εξωτερικού χώρου,η προστασία κάποιας οικείας,η
συντροφικότητα που μπορεί να χαρίσει σε παιδιά μικρής ηλικίας,ακόμα &το “showing-off” που κάνουν πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων
της κατηγορίας βαρεών-βαρών...Η πραγματική δέ,ρεαλιστική προσέγγιση της
ενδεχόμενης αγοράς από την πλευρά του υποψήφιου αγοραστή,οφείλει να είναι η
εξής:να αντιληφθεί πως πρόκειται να είναι ισόβια αφοσιωμένος απέναντί του.Να
του συμπεριφερθεί σαν επιπρόσθετο μέλος της οικογένειας,όντας υποχρεωμένος να
το θρέφει τακτικά &σωστά,να του παρέχει την κατάλληλη ιατρική φροντίδα,να
το βγάζει βόλτα τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα (μαζεύοντας πάντοτε τα
περιττώματά του σε ειδικό σακουλάκι) &ασφαλώς,να το βοηθήσει να γίνει
φιλικό προς τους συνανθρώπους του αλλά &προς τα γύρω του ζωντανά...


No comments:
Post a Comment